Wpisy

PROCEDURA CHRONIĄCA PRZED ZAKAŻENIAMI ORAZ CHOROBAMI ZAKAŹNYMI

PROCEDURA ZAPEWNIAJĄCA OCHRONĘ PRZED ZAKAŻENIAMI ORAZ CHOROBAMI ZAKAŹNYMI

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów gabinety kosmetyczne, podologiczne, fryzjerskie, odnowy biologicznej, studia tatuażu i inne podmioty nie udzielające świadczeń zdrowotnych, ale wykonujące czynności, w trakcie których dochodzi do naruszenia ciągłości tkanek ludzkich, zobowiązane są do opracowania i stosowania PROCEDUR ZAPEWNIAJĄCYCH OCHRONĘ PRZED ZAKAŻENIAMI ORAZ CHOROBAMI ZAKAŹNYMI (art. 16 Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi).

CZYM JEST WSPOMNIANA PROCEDURA?

Jest to szczegółowy opis czynności, który powinien obowiązywać w danym zakładzie  laboratory-268551_1920i zobowiązujący wszystkich pracowników do jej stosowania w codziennej pracy zawodowej, dotyczący m. in.:

  • sposobu postępowania przy wykonywaniu czynności, w czasie których dochodzi do naruszenia ciągłości tkanek,
  • zasad zastosowania sprzętu poddawanego sterylizacji,
  • sposobów przeprowadzenia dezynfekcji skóry i błon śluzowych,
  • metody dekontaminacji (oczyszczaniu/odkażaniu) urządzeń oraz pomieszczeń.

 

PO CO W OGÓLE TAKĄ PROCEDURE OPRACOWYWAĆ?

Przede wszystkim w celu podniesienia bezpieczeństwa Klientów korzystających z zabiegów we wspominanych gabinetach, przed zakażeniami chorobami zakaźnymi. Chodzi nie tylko o wprowadzenie zasad, które mają na celu zminimalizowanie ryzyka zarażenia chorobami zakaźnymi, ale i podniesienie wiedzy zatrudnionego personelu. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez: wykonywanie zabiegów bez rękawiczek, wielokrotne stosowanie sprzętu jednorazowego użytku, niewłaściwe postępowanie z wytworzonymi odpadami medycznymi, brak czy niepoprawną dezynfekcję.

Procedury te są wymogiem szczególnie egzekwowanym przez Sanepid, ponieważ zgodnie z art. 50 pkt. 1 Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, kto wbrew obowiązkowi nie wdraża i nie stosuje procedur podlega każe grzywny. Z tego też powodu idąc na przeciw osobom, które prowadzą działalność wymagającą opracowania takich procedur,  przedstawiamy wskazówki, na które warto zwrócić uwagę przy ich sporządzaniu.

CO POWINNA PROCEDURA ZAWIERAĆ?

Sposób postępowania, przy wykonywaniu czynności, w czasie których dochodzi do naruszenia ciągłości tkanek

  • Wstęp – czyli informacja, w jakim celu została opracowana procedura (można odwołać się do zapisu prawnego wspominanego wyżej w tekście). W punkcie tym należy opisać także co jest przedmiotem procedury, pokrótce zapisy procedury.
  • Definicje i określenia – Wypisać i zdefiniować najważniejsze pojęcia, które wymieniane są podczas opracowania procedury, czyli: naruszenie ciągłości tkanek, zakażenie, choroba zakaźna, dezynfekcja, sterylizacja, dekontaminacja, odpady medyczne i inne określenia zabiegów, wykonywanych w podczas zabiegów związanych z naruszeniem ciągłości tkanek.
  • Postanowienia ogólne – Kogo obowiązują zapisy procedury, kto jest zobowiązany do jest przestrzegania. Wpisać imię i nazwisko właściciela gabinetu.
  • Sposób postępowania
    • Mycie i dezynfekcja rąk – Należy pamiętać, że dłonie to w przypadku wykonywania usług kosmetycznych niezastąpione narzędzie pracy, dlatego tak ważna jest ich właściwa higiena. Należy dokładnie opisać częstotliwość, sposoby mycia i dezynfekcji rąk zarówno przed, jak i po wykonywaniu zabiegów kosmetycznych. Wypisać nazwy preparatów, które służą do tego celu, ich właściwości. Przedstawić wyposażenie punktu mycia (wyposażenie w umywalkę, ręczniki jednorazowe, bieżącą wodę ciepłą i zimną, mydło w płynie itp.).
    • Środki ochrony osobistej pracowników – Opisać środki ochrony osobistej stosowane przez pracowników i wymienić zabiegi, przy których są one używane. Głównym narządzeniem stosowanym do ochrony osobistej będą rękawiczki jednorazowe, określić częstotliwość ich wymiany, sposób postępowania z nimi po zakończonej pracy.
    • Dezynfekcja skóry przed zabiegami – Scharakteryzować przed jakimi zabiegami dezynfekowana jest skóra, jakie środki stosowane są do dezynfekcji skóry, w jaki sposób nakładamy jest taki środek, opisać jego właściwości.
    • Postępowanie ze sprzętem stosowanym do zabiegów
      • Sprzęt jednorazowego użytku – Przedstawić rodzaje narzędzi stosowanych podczas zabiegów. Określić do jakich czynności są stosowane, wymienić sposoby postępowania ze sprzętem jednorazowego użytku po zakończonym zabiegu (czy wyrzucamy je do kosza z odpadami komunalnymi – TAK jeżeli podczas ich używania nie nastąpiło naruszenie ciągłości tkanej lub dotkniecie stanów ropnych, miejsc zakażonych. NIE, jeżeli podczas czynności zabiegowych naruszenie ciągłości tkanek lub bezpośredni kontakt narzędzi z zakażona rana nastąpiło. Wtedy taki sprzęt bezwzględnie powinien być usuwany do worka lub pojemnika przeznaczonego na zbieranie odpadów medycznych.
      • Sprzęt wielorazowego użytku – Wszystkie narzędzia i sprzęty używane podczas zabiegów, mające kontakt z uszkodzoną skórą lub błonami śluzowymi muszą być zdezynfekowane i umyte. Niektóre muszą być dodatkowo wysterylizowane. W tym punkcie należy wymienić rodzaje sprzętu wielokrotnego użycia, jaki jest używany. Doprecyzować jaki sprzęt stosuje się do ich dezynfekcji. Wymienić z nazwy środki dezynfekcyjne stosowane podczas tej operacji, sposób i czas dezynfekcji, stosunek składników potrzebnych do przygotowania preparatu, jego właściwości. Przedstawić opis czynności wykonywanych ze sprzętem po zakończonej dezynfekcji. Chodzi nie tylko o same narzędzia, poddawane dezynfekcji, ale i również opisać czynności po zakończonym odkażaniu, związane ze sprzętem służącym do samej dezynfekcji czy zużytym środkiem dezynfekcyjnym. Opisać sposób przechowywania środków dezynfekcyjnych. Określić jakie środki ostrożności są stosowane w czasie przygotowywania preparatów dezynfekcyjnych (odzież ochronna, rękawiczki, miejsce wykonywania tej czynności). W przypadku przeprowadzania procesu sterylizacji opisać czynności analogicznie jak wyżej.
    • Postępowanie z bielizną
      • Postępowanie z bielizną jednorazową – Do bielizny jednorazowej używanej w gabinetach zaliczyć można: jednorazowego użytku fartuchy, podkłady medyczne, prześcieradła, zagłówki, podłokietniki, śliniaki. Wymienić bieliznę osobistą używaną w gabinecie, sposób jej przechowywania i obchodzenia się z nią po wykonanych usługach (czy jest wyrzucana do kosza z odpadami komunalnymi – TAK jeżeli podczas ich używania nie nastąpiło naruszenie ciągłości tkanej lub dotkniecie stanów ropnych, miejsc zakażonych. NIE, jeżeli podczas czynności zabiegowych naruszenie ciągłości tkanek lub bezpośredni kontakt narzędzi z zakażona rana nastąpiło). Wtedy taki sprzęt bezwzględnie powinien być usuwany do worka lub pojemnika przeznaczonego na zbieranie odpadów medycznych.
      • Postępowanie z bielizna wielokrotnego użycia – wymienić rodzaje bielizny wielokrotnego użycia, odzież roboczą lub ochronną, używaną w trakcie wykonywania zabiegów. Scharakteryzować pomieszczenie, gdzie przechowuje się zarówno czystą, jak i brudną odzież tego typu. Opisać miejsce, w jaki sposób przechowuje się bieliznę. Sposób postępowania z brudną bielizną, odzieżą roboczą i ochronną (opisać częstotliwość, miejsce sprzęt, środki używane do prania odzieży).  Określić czy odzież jest tylko prana, czy też zastosowana jest dezynfekcja. Jeżeli jest to określić częstotliwość, rodzaj preparatu używanego do tego celu, jego właściwości.
    • Postępowanie z odpadami komunalnymi i medycznymi – Większość odpadów powstających w zakładach kosmetycznych,fryzjerskich, tatuażu itp. to odpady, które śmiało możemy wyrzucać jako komunalne. Jednak w takich gabinetach powstają też odpady o właściwościach zakaźnych, uznanych za niebezpieczne. Tego typu odpady wymagają innego postępowania niż komunalne. Opisać sposób gromadzenia i przechowywania takich odpadów w miejscu wytworzenia, wymagania odnośnie pojemników, ich wymiany i oznakowania, częstotliwość odbioru takich odpadów przez specjalistyczną firmę (można wymienić w procedurze kiedy i na jakich zasadach taka umowa została zawarta). Mamy nadzieję, że w przypadku odpadów medycznych w podpunkcie tym przydatny będzie dla Państwa artykuł: Segregacja odpadów medycznych: http://www.palmedica.pl/segregacja-odpadow-medycznych-wg-nowych-przepisow/  który można przeczytać na naszym blogu.
  • Dekontaminacja pomieszczeń – Pod tym pojęciem kryje się nic innego jak mycie i dezynfekcja. Ma ona na celu wyeliminowanie potencjalnych czynników chorobotwórczych. W tym punkcie należy sprecyzować, co to jest poddawane dekontaminacji (podłogi, sprzęt meblowy, czyli fotele, łóżka zabiegowe, krzesła, szafki, stoliki, urządzenia sanitarne tj.: umywalki, zlewozmywaki, muszle klozetowe, drzwi, blaty, baterie kranowe, inne powierzchnie: okna, drzwi, kafelki itp.), częstotliwość, sposób, sprzęt używany do tego celu). Wymienić rodzaje środków dezynfekcyjnych i myjących używanych, sprecyzować ich właściwości. Opisać miejsce przechowywania sprzętu i preparatów stosowanych do dekontaminacji. Jeżeli jest opracowana instrukcja mycia i dezynfekcji powierzchni w pomieszczeniach to zanotować to. Sprecyzować środki ostrożności stosowane podczas wykonywania tych prac zarówno z uwzględnieniem personelu, jak i klientów.
  • Załączniki – Pod warunkiem, że posiadamy, można tu dołączyć m. in.

– Rejestr pracowników zapoznanych z procedurą (powinien on zawierać imię, nazwisko, podpis pracownika, data zapoznania się z treścią   procedury);

– Kontrola skuteczności procesu sterylizacji (konieczne w przypadku posiadania urządzenia sterylizującego);

– Instrukcję postępowania z odpadami medycznymi;

– Instrukcję mycia i dezynfekcji powierzchni w pomieszczeniach.

– Według uznania można dołączyć również inne dokumenty, które potwierdzają wykonywanie zapisy opracowanej procedury.

 

 

 

POJĘCIA  / SŁOWNICZEK :

 naruszenie ciągłości tkanek – jest to przecięcie ostrym narzędziem tkanki skórnej, przy pomocy takich narzędzi jak: nożyczki, skarpet, ciążki, frezy kosmetyczne, dłuto pedologiczne

zakażenie – wnikniecie do organizmu i rozwój w nim biologicznego czynnika chorobotwórczego

choroba zakaźna – choroba, która została wywołana przez biologiczny czynnik chorobotwórczy

biologiczny czynnik chorobotwórczy – posiadające zdolność wywoływania objawów chorobowych drobnoustroje komórkowe lub wytwarzane przez nie produkty, zewnętrze i wewnętrzne pasożyty człowieka lub wytwarzane przez nie produkty, cząstki bezkomórkowe zdolne do replikacji  lub przenoszenia materiału genetycznego, w tym zmodyfikowane genetycznie hodowle komórkowe lub wytwarzane przez nie produkty

dezynfekcja – proces redukcji ilości biologicznych czynników chorobotwórczych przez zastosowanie metod fizycznych i chemicznych

sterylizacja – proces zniszczenia zdolnych do namnażania się form biologicznych czynników chorobotwórczych

dekontaminacja proces niszczenia biologicznych czynników chorobotwórczych przez mycie, dezynfekcję i sterylizację

odpady medyczne – odpady powstające w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny

odpady niebezpieczne – odpady wykazujące co najmniej jedną spośród właściwości niebezpiecznych

 

 

Źródła:

  • Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. 2008 nr 234 poz. 1570)
  • Projekt Rozporządzenia Ministra Zdrowia dnia 7 września 2016 r. W sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi
  • http://psse.bytom.pl/druki/
  • file:///C:/Users/Dell/Downloads/poradnik-strona-1%20(5).pdf

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

ZMIANY W PRZEPISACH DOTYCZĄCYCH POSTĘPOWANIA Z ODPADAMI MEDYCZNYMI

logo-1356082_1280ZMIANY W PRZEPISACH DOTYCZĄCYCH POSTĘPOWANIA Z ODPADAMI MEDYCZNYMI: Wytwórcy odpadów medycznych muszą przygotować się na zmiany w zakresie postępowania z tymi odpadami. Na razie na stronie Rządowego Centrum Legislacji przedstawiony został projekt w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (aktualny  jest z 7 września br.), jednak w świetle uchylonego 24 stycznia 2016 r. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 30 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi, w niedalekiej przyszłości spodziewamy się wejścia w życie nowego rozporządzenia.   Pomimo, że w projektowanym rozporządzeniu utrzymane są poprzednie rozwiązania prawne w odniesieniu do postępowania z odpadami medycznymi, to jednak projekt ten zakłada szereg zmian i nowości. O jakie zmiany chodzi? O tym poniżej.

 

W projektowanym rozporządzeniu dokonano klasyfikacji odpadów medycznych na następujące  grupy:

  • zakaźne odpady o kodach 18 01 02*, 18 01 03*, 18 01 80*, 18 01 82*;
  • niebezpieczne, inne niż zakaźne, o kodach 18 01 06*, 18 01 08*, 18 01 10*;
  • inne niż niebezpieczne o kodach 18 01 01, 18 01 04, 18 01 07, 18 01 09, 18 01 81.

 

Niewątpliwą nowością jest prowadzenie kategorii wysoce zakaźnych odpadów medycznych,  czyli odpadów, w których zidentyfikowano lub co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że zawierają biologiczne czynniki chorobotwórcze, które powodują szczególne zagrożenie dla ludzi. Zaproponowano klasyfikację szczególnie niebezpiecznych biologicznych czynników chorobotwórczych w oparciu o Umowę europejską dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego odpadów niebezpiecznych (ADR).  Umowa ta definiuje, co rozumiemy pod pojęciem wysoko zakaźnych odpadów medycznych. Nowe rozporządzenie określa natomiast, iż czas gromadzenia tych odpadów nie może być dłuższy niż 24 godziny, zaś pojemnik, w którym są one gromadzone powinien być oznaczony znakiem ostrzegającym przed zagrożeniem biologicznym oraz napisem ,,MATERIAŁ ZAKAŹNY DLA LUDZI”.

Dodatkowe wymagania w przypadku tej kategorii odpadów dotyczą także standardu ich pakowania, mianowicie powinny być one pakowane w podwójne worki (opakowanie wewnętrzne) oraz w sztywny pojemnik jako opakowanie zewnętrzne.

 

W projektowanym rozporządzeniu pozostałe zmiany to:

  • rezygnacja z wymogu nieprzezroczystości worków do zbierania odpadów medycznych;
  • wprowadzenie dodatkowego wymagania dotyczącego wyposażenia stelaży i pojemników w pokrywy otwierane bezdotykowo lub za pomocą nożnej dźwigni pedałowej wraz z oznaczeniem ich kodami zbieranych odpadów;
  • rozszerzenie przepisów o możliwość zbierania wszystkich odpadów medycznych dodatkowo do pojemników;
  • wprowadzenie wymogu oznakowania worków i pojemników do odpadów medycznych o datę i godzinę otwarcia (tj. rozpoczęcia użytkowania), godzinę zamknięcia (wcześniej była tylko data) oraz o dane identyfikujące jednostkę, w której zbierane są odpady;
  • nałożenie obowiązku wyposażenia pomieszczenia i przenośnego urządzenia chłodniczego do magazynowania odpadów medycznych w termometr;
  • dodanie zapisu o zabezpieczeniu technicznym chroniącym przed rozprzestrzenianiem się magazynowanych odpadów medycznych, obejmujący gromadzenie ewentualnych odcieków tych odpadów;
  • doprecyzowanie przepisów dotyczących: wymogu wentylacji, higieny rąk bezpośrednio po wyjściu z magazynu zakaźnych odpadów medycznych, mycia i dezynfekcji pomieszczeń, urządzeń do magazynowania oraz środków transportu wewnętrznego tych odpadów, a także przechowywania czystych oraz zbierania brudnych środków ochrony indywidualnej;
  • nałożenie obowiązku określania procedur dotyczących wszystkich etapów postępowania z odpadami medycznymi, do których należeć będą instrukcje dotyczące selektywnego zbierania odpadów medycznych w miejscu ich powstawania;

 

Zachowane zostały natomiast wymagania dotyczące temperatury i czasu wstępnego magazynowania określonych w rozporządzeniu kodów odpadów.

 

Projekt zakłada 18-miesięczny okres dostosowawczy (od dnia wejścia w życie rozporządzenia) w zakresie wyposażenie stelaży i pojemników wielokrotnego użycia, w pokrywy otwierane bezdotykowo lub za pomocą dźwigni nożnej oraz dostosowanie pomieszczenia do wstępnego magazynowania odpadów medycznych w wentylację oraz zabezpieczeń chroniących przed nierozprzestrzenieniem się magazynowanych odpadów i gromadzeniem ewentualnych odcieków.

 

ŹRÓDŁA:

  1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz.U. 2010 nr 139 poz. 940)
  2. Oświadczenie Rządowe z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wejścia w życie zmian do załączników A i B do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz.U. 2015 poz. 882)
  3. https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12268605
  4. http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20101390940

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

ODPADY MEDYCZNE W SALONIE KOSMETYCZNYM / TATUAŻU / FRYZJERSKIM

ODPADY MEDYCZNE W GABINECIE KOSMETYCZNYM, FRYZJERSKIM, W STUDIO TATUAŻU: Ten wpis dedykujemy w szczególności osobom, które prowadzą lub zamierzają prowadzić gabinet kosmetyczny, fryzjerski lub studio tatuażu, i którzy przez wykonywane w nich usługi mogą wytwarzać odpady niebezpieczne, do których zaliczają się odpady medyczne.

 

Oczywiste jest, że prowadząc przychodnię, gabinet stomatologiczny czy praktykę lekarską, wytworzone w wyniku świadczeń zdrowotnych odpady medyczne muszą zostać zgodnie z prawem  zutylizowane. Aby to zrobić podmioty takie podpisują stosowne umowy z firmami, które posiadają pozwolenia w tym zakresie. Co w przypadku odpadów niebezpiecznych powstających w wyniku świadczenia usług kosmetycznych czy fryzjerskich? Czy zastanawialiście się Państwo czy potrzebna jest Wam w takim przypadku umowa na wywóz odpadów medycznych, nawet w przypadku jeżeli wytwarzacie ich znikome ilości? Czy braliście Państwo pod uwagę  rozpoczęcie współpracy w zakresie wywozu odpadów medycznych, ale w końcu tego nie zrobiliście, ponieważ stwierdziliście, że wytworzone podczas wykonywania zabiegów niektóre odpady w Państwa gabinecie nie są w ogóle odpadami medycznymi? Mam nadzieję, że poniższy tekst pozwoli Państwu rozwiązać takie wątpliwości.

Zgodnie z definicją zawartą w Ustawie o odpadach odpady medyczne są odpadami powstającymi w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny. Do odpadów medycznych zaliczyć można zarówno powstające w dużych placówkach, takich jak szpitale oraz mniejszych jak przychodnie, indywidualne praktyki lekarskie czy apteki.

Do odpadów medycznych zalicza się również część odpadów powstających w zakładach fryzjerskich, salonach kosmetycznych oraz studiach tatuażu.

Zgodnie z definicją odpadów medycznych, prowadząc salon kosmetyczny, fryzjerski czy studio tatuażu, można stwierdzić, że nie wykonuje się w nich świadczeń zdrowotnych, w związku z czym wiele osób prowadzących tego typu działalność, uważa że utylizacja odpadów medycznych go nie dotyczy. Nic bardziej mylnego. Rzeczywiście w takich gabinetach nie wykonuje się świadczeń zdrowotnych, jednak wytwarzane są w nich odpady niebezpieczne z grupy H9 – zakaźne. Te odpady, szczególnie igły zawierają drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny, o których wiadomo lub do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że wywołują choroby u ludzi i  zwierząt. W rezultacie w gabinecie kosmetycznym, fryzjerskim czy w studio tatuażu w wyniku niektórych zabiegów, wytwarzane są odpady o kodzie 18 01 03*.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie katalogu odpadów, pod kodem 18 01 03* rozumie się: Inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia że wywołują choroby u ludzi i zwierząt.

PODSUMOWUJĄC:

Gabinet kosmetyczny, fryzjerski czy studio tatuażu, o ile wytarza zakaźne odpady medyczne powinien spełniać wymagania w zakresie ich utylizacji. Nawet jeżeli gabinet wytwarza przysłowiowe ,,2 igły” miesięcznie, obowiązek taki również go dotyczy. Zgodnie z Ustawą o odpadach zakaźne odpady medyczne unieszkodliwia się przez termiczne unieszkodliwianie w spalarniach odpadów niebezpiecznych (art. 95 pkt. 2). Jest to jedyna forma unieszkodliwiania tych odpadów. Unieszkodliwianie odpadów medycznych w innym procesie niż wspominany podlega karze grzywny lub aresztu (art. 183 pkt 1 ppkt 2).

 

ŹRÓDŁA:

  1. Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach ( U. 2013 poz. 21)
  2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów ( U. 2014 poz. 1923)

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

DOKUMENT POTWIERDZAJĄCY UTYLIZACJĘ

DOKUMENT POTWIERDZAJĄCY UTYLIZACJĘ:
W  poniższym poście postaram się wyjaśnić czy każdy gabinet wytwarzający odpady medyczne / weterynaryjne powinien comiesięcznie otrzymywać Dokument Potwierdzający Utylizację, potocznie zwanym DPU.
Aby rzeczowo odpowiedzieć na to pytanie, najlepiej jest przytoczyć Ustawę o odpadach (Dz. U. 2013 poz. 21), która niewątpliwie jest źródłem wiedzy w temacie odpadów niebezpiecznych. Zgodnie z ustawą WYTWÓRCA ODPADÓW jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami. Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami wyłącznie podmiotom, które posiadają odpowiednie zezwolenia, koncesje, decyzje itd (art. 27, pkt. 2).
WYTWÓRCA ZAKAŹNYCH ODPADÓW MEDYCZNYCH lub ZAKAŹNYCH ODPADÓW WETERYNARYJNYCH jest zwolniony z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie tych odpadów z chwilą dokonania ich unieszkodliwiania przez następnego posiadacza w drodze termicznego przekształcania tych odpadów w spalarni odpadów niebezpiecznych. Reasumując, warunkiem zwalniającym z odpowiedzialności jest unieszkodliwienie tych odpadów poprzez spalenie (czyli jedyną formę unieszkodliwiania tych odpadów).
Zgodnie z art. 27 pkt. 6 ww. ustawy, jedynym dokumentem potwierdzającym przejście odpowiedzialności za gospodarowanie (przekazanie) odpadów na następnego posiadacza odpadów jest właśnie DOKUMENT POTWIERDZAJĄCY UTYLIZACJĘ (DPU).

JAK UZYSKAĆ TAKI DOKUMENT ?

DPU spalarnia wystawia na wniosek wytwórcy zakaźnych odpadów medycznych lub weterynaryjnych (art. 95 pkt. 4). Dokument ten wydawany jest w postaci zestawienia wyszczególniającego rodzaje i masę odpadów, które zostały poddane unieszkodliwieniu w ciągu jednego miesiąca kalendarzowego. Od stycznia 2016 roku nasi Klienci otrzymują DPU w formie dokumentu elektronicznego, podpisanego bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy kwalifikacyjnego certyfikatu.

PODSUMOWUJĄC:

Drogi wytwórco zakaźnych odpadów medycznych / weterynaryjnych ! Karta przekazania odpadów, którą otrzymujecie przy każdym odbiorze odpadów w żadnym stopniu nie zwalnia z odpowiedzialności. Dopóki nie posiadacie Państwo potwierdzenia unieszkodliwiania, dopóty w pełni odpowiadacie za wytworzone odpady niebezpieczne. Tylko bowiem otrzymane DPU zwalnia z obowiązku odpowiedzialności za wytworzone odpady. Zatem posiadanie takiego potwierdzenia nie jest bynajmniej bezsensowne, a stanowi jeden z najważniejszych dokumentów w działalności leczniczej podmiotu.

ŹRÓDŁA:
1. Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013 poz. 21)
2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 stycznia 2014 r. w sprawie dokumentu potwierdzającego unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych (Dz. U. 2014 poz. 107)

 

W razie pytań lub chęci otrzymania takiego dokumentu przez naszych Klientów proszę o kontakt:
tel. 696-850-900
kamila@palmedica.pl